Mindfulness als app genoeg?

In De Correspondent vraagt Nina Polak zich af wat er overblijft van mindfulness als je het reduceert tot een app. Een lezenswaardig artikel. Ik raad het je aan om te lezen. Dat kan hier

Het stuk sluit af met de volgende alinea:

Als men de Boeddha vroeg wie te geloven, zei hij: geloof vooral niets, ga niet af op geschriften, niet op een leraar en ook niet op mij, maar ervaar zelf en behoud wat werkt. En eigenlijk is dat ook de kern van de wetenschap. Je mag altijd theorieën in twijfel trekken, maar pas als je deze goed kent.

 

Mijn reactie in de lezersbijdrage is alleen zichtbaar voor leden. Voor niet-leden:

Dank voor dit interessante artikel. Zoals ik het stuk nu begrijp zet je twee dimensies tegenover elkaar: het instrumenteel inzetten van mindfulness ten behoeve van nut-optimalisatie en status/positionering op de ene en mindfulness als beginsel, opvatting of paradigma op de andere.

Het reduceren van mindfulness tot een app lijkt dan te vallen onder de eerste categorie.

Je vraag ‘wat blijft er over als mindfulness gereduceerd blijft tot een app? ‘ impliceert naar mijn idee iets van ‘is het ok om mindfulness zo instrumenteel in te zetten?’

Ik weet het niet. Mijn intentie als trainer is om anderen kennis te laten maken met een andere levenshouding en in het bijzonder door het stimuleren van een meer milde, waarnemende, onderzoekende houding. Veel meer dan planten en ontkiemen mag van acht weken training, het MBSR of MBCT programma, niet verwacht worden. Vandaar uit kan er iets verder groeien. Om te komen tot een paradigmashift op grote schaal is kritische massa nodig. Kwestie van tijd en nieuwe generaties?

2018-04-16T16:18:49+00:00